What you see is Jet

Zwaar kut

Mooiere woorden heb ik er niet voor. Mijn hardloopblessure blijkt hielspoor.

Van sterretje naar scheurtje

Begin augustus ontstond een twitterhype rondom Carglass. Met de hashtag carglasszuigt ontstond een discussie over de 'zuigende' reclames van Carglass. Vervolgens gaf een onbekende zich uit als Carglass, reageerde op de tweets en dreigde uiteindelijk zelfs met juridische stappen. Een tweet die echt honderden keren is geretweet.

Vol interesse heb ik alles gevolgd. Wat zou Carglass doen? In eerste instantie was ook daar de verwarring compleet en ontkende woordvoerder Johan Boelhouwer achter de tweets te zitten. Ze zaten er zelf mee in hun maag en zouden het uitzoeken. Een milde en keurige reactie.

In mijn gedachten zat de afdeling Marketing&Communicatie op de achtergrond al lang te broeden op een charmeoffensief. Een nieuwe reclamecampagne met een hoofdrol voor twitteraars, 'Carglass zuigt' als slogan gebruiken en laten zien hoe de HPX2-hars zich in de sterretjes zuigt, een gratis ruitreparatie voor iedere duizendste volger van de officiële Carglasstwitteraccount, kortom, mogelijkheden zat om de hype positief om te buigen.

We zijn nu twee weken verder en waar komt Carglass mee in het nieuws? 'Carglass overweegt juridische stappen'. Dit getuigt mijns inziens niet alleen van een enorm gebrek aan gevoel voor humor, maar ook een gebrek aan kennis van de impact van internet. Juist van deze hype hadden ze kunnen leren dat je binnen een dag iets kunt breken, maar ook kunt maken. Zitten ze daar te slapen? Of heeft de Marketing&Communicatieafdeling HPX2-hars in hun voelsprieten?

Als je het mij vraagt, typisch gevalletje gemiste kans.

Letterlijk

Een echte taalpurist ben ik niet, maar ik erger me wel aan het verkeerd gebruik van bepaalde woorden. Zo had ik hier 'ik irriteer me' neer kunnen zetten, maar dat is dus fout!

Dat in het dagelijks taalgebruik een dergelijke vertroebeling van een exacte woordbetekenis voorkomt, á la! Kan ik mee leven. Maar op de een of andere manier verwacht ik dat nieuwsredacties daar scherp op zijn.

Zo las ik 'Joran van der Sloot riskeert doodstraf'. Hij voert zelf de doodstraf toch niet in? Riskeren betekent namelijk 'op het spel zetten; wagen', kortom een bewuste actie.

En ja, ik realiseer me - ik had ook 'ik besef me' kunnen zeggen, maar dat is wederom fout - dat de betekenis 'kans op' ook veel gebruikt, wordt, maar juist is het niet.

En daar maak ik me dan af en toe druk om. Dus.

Vakantiesouvenir

Je hebt mooie vakantiesouvenirs, je kitscherige vakantiesouvenirs, je hebt seksueel overdraagbare vakantiesouvenirs en je hebt souvenirs waar je nog tijden flink van baalt.

Op maandag 26 juli hebben we de Eiffeltoren beklommen. Beklommen ja, want we zijn natuurlijk geen mietjes. Alle 1665 treden. En zelfs met onze inmiddels redelijke conditie was het zwoegen. Dat we de twee dagen erna fikse spierpijn hadden, was dan ook te voorspellen.

Om de spieren wat rust te gunnen, heb ik het hardlopen een dagje uitgesteld, maar daarna heb ik gewoon mijn trainingsschema weer opgepakt, lekker. Ik merkte alleen wel dat ik ineens mijn kuiten voelde tijdens het lopen, maar ook dat werd langzaamaan minder.

Vorige week kwam hij ineens strompelend uit bed. Diagnose: achillespeesontsteking en dat kan wel 6 weken duren. Autorijden werd ineens onmogelijk en trainen is helemaal uit den boze. Dag Dam-tot-Damloop!

Hij baalt verschrikkelijk natuurlijk en ik voel een beetje met hem mee, want gisteren tijdens het hardlopen begon ik ook ineens mijn achilles te voelen. Ik heb mezelf meteen een hardloopverbod opgelegd. Strompelen doe ik nog niet, waarschijnlijk op tijd gestopt, maar balen doe ik big time!

En ik ben ineens erg blij met m'n uit-nood-gekochte-want-blaren-kitscherige-Paris-Paris-Paris-slippers...

Echt vakantie

Het afgelopen jaar was zwaar, maar ook bevrijdend. Ik heb veel geleerd, veel gereflecteerd. Ik heb in heel wat spiegels gekeken, ben geconfronteerd met verdriet, verlies, met krochten in mijn ziel die ik nog niet kende, maar ook met inzichten, hernieuwde passie en verfrissende ideeën. Kortom... mijn hoofd, hart en ziel hebben het afgelopen jaar niet stil gestaan.

We zijn net terug van een heerlijk ontspannen vakantie in Frankrijk en vanmorgen realiseerde ik me ineens dat ik mezelf deze vakantie nauwelijks vragen heb gesteld. Ik heb niet nagedacht over mijn toekomst, niet over mijn werk, over mijn passies. Ik heb gewoon van de vakantie genoten. Van de jongens die steeds meer interesse gaan tonen in de cultuur van Frankrijk, van het eten, van de boeken die ik heb gelezen (De helaasheid der dingen - Dimitri Verhulst; aanrader!), de rust en ontspanning die Johan en ik beide nodig hadden en kregen, van de rondjes hardlopen door vreemde Franse straten...

Gewoon genoten. Ook wel es lekker.

Lekker gerend!

Hellup, een beest!

Leef nu

You can't change the past.
But you can ruin the present by worrying about the future.

Lees ook: Morgen? en Voetstappen.

Humor

Zoonlief leest het melkpak.
Ineens zegt hij: "Geen wonder dat de melk zo snel op is, het is halfvol!"

En nee, het was geen onbevangen kinderopmerking, maar een bewust gemaakte grap. Dat wordt nog wat...

Brood en spelen

De Telegraaf deugt niet, maar dat is geen nieuws. De Telegraaf lees ik om die reden niet, ook niet online en ook niet op vakantie. Heel Nederland is nu in rep en roer en spreekt schande over het bellen van het jongetje dat de vliegtuigcrash in Tripoli heeft overleefd. Er is zelfs een Twitteraccount geopend om De Telegraaf te boycotten en iedereen wordt opgeroepen hun Telegraafabonnement op te zeggen.

Keurig geengageerd en nobel allemaal, maar De Telegraaf is vandaag wel gewoon zwaar uitverkocht. En De Telegraaf is niet voor niets de grootste krant van Nederland. Het volk vreet het. Brood en spelen, dat is wat het volk wil en dat is ook al geen nieuws. SBS6, de roddeljournalistiek en Peter R. de Vries zijn er groot mee geworden.

Kortom, het volk krijgt de media die het verdient! En zijn we het daar allemaal niet mee eens, hebben we er eindelijk de buik van vol, dan stoppen we écht met lezen en kopen, in plaats van een enorm grote bek op te zetten, maar in de tussentijd wel precies weten wat er allemaal gezegd is.